Çocukluğumuz sokaklarda kaldı dostum Biz büyüdük, oyunlar küçüldü Şimdi herkes birbirine ulaşabiliyor, Kimse kimseye yetişemiyor. Baktığım videolar Gezdiğimiz yerlere yetmiyor dostum Onca ses, bunca nefes... Hiçbir tablet sen etmiyor dostum. Tuşların sesi, sesine benzemiyor Biten şarjlar, yorgunluğuna değmiyor Ben de iyiceyim dostum, Artık prizin yanında yaşıyorum. Cebimde son model teknolojiler, Ağırlığından doğru adım atamıyorum Belli ki hepsi bizden akıllı, Durup da söz edemiyorum. Çok takipçim varmış, Arkamda bir sen etmiyor dostum İlla bir parmak olacak ekran başında, Kimseye “beğendim” diyemiyorum. Çok kalabalık bir yalnızlığım var Artık oynarken üstüm başım toz olmuyor Kimse bölüşmüyor yediğini dostum, Besmeleden önce resim çekiliyor. Filtreler gizliyor gerçekliği, Kandırılmadan “nasılsın” diyemiyorum Parmaklarının ucunda yaşayanlar var, Pil bitince başın sağ olsun denmiyor dostum. Her yıl eskisini yenisiyle değişiyorum Ben seni güncelleme olmadan seviyorum Gerek yok konuma, bildirime Özleyince gel, kapımı çal dostum.