Kibri dağlar aşmış, sanırsın alim, Özünde yalan, kalbinde zülüm, Sırtında hırkası, vicdanı zalim, Ağzında dili var, konuşurum sanır Söylediği laf söze benzemez. Hak, hukuk bilmez, azar da azar, Kendi kuyusunu eliyle kazar, Aklı firarda, her gün başka bir pazar, Şuuru kayıp, yönü yitik. Gittiği iz, yola benzemez. Maskesi düşse de utanmaz yüzü, Sıfatı karadır, nura benzemez. Aynaya baksa kendini tanımaz, Gözü göze, şekli yüze benzemez. Girdiği mecliste huzur bırakmaz, Fitne ateşini yakar, uslanmaz Yüzüne bin tükür, bir zerre akmaz, Ar damarı çatlamış, sıyrılmış sıtkı, Baharı kış olmuş, yaza benzemez. Eğilmez bükülmez, bir kalıba sığmaz Varlığı derttir, kâra benzemez. Öyle bir zıftki akı bulunmaz. Ahlakı, edebi bize benzemez. Hamuru balçıktan, ruhu karadan, Nasibini almamış yüce Mevla’dan, Vebali boynuna, geçemez sırattan, Ne yakından, ne uzaktan İnsana benzemez.